Gwido Chmarzyński

Gwido Chmarzyński był polskim historykiem sztuki i muzeologiem, urodzonym 20 lipca 1906 roku w Nakle. Był związany z miastem także w okresie nauki: w latach 1913-1921 uczęszczał tam do gimnazjum państwowego. Następnie kontynuował edukację w Poznaniu, gdzie w 1924 roku zdał maturę. Studiował historię sztuki na uniwersytetach w Warszawie i Poznaniu, a później uzupełniał studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1932 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie Poznańskim.

W 1929 roku został kustoszem Muzeum Miejskiego w Toruniu i kierował nim do 1934 roku. Później pracował na Uniwersytecie Poznańskim, a w latach 1945-1948 był dyrektorem Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu. W czasie II wojny światowej przebywał w Krakowie, gdzie zaangażował się w tajne nauczanie na Uniwersytecie Jagiellońskim; w 1944 roku trafił do obozu koncentracyjnego w Płaszowie. Od 1951 roku współpracował z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu. Kierował tam Katedrą Historii Sztuki w latach 1959-1969, a w latach 1962-1964 był dziekanem Wydziału Sztuk Pięknych. Zmarł 30 lipca 1973 roku w Kamieniu Pomorskim.

Na podstawie artykułu „Gwido Chmarzyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.